Ostoja Nadliwiecka - obostrzenia

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wydał ogólne zasady gospodarowania na siedlisku przyrodniczym 91E0 - Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe i olsy źródliskowe. Informuje on, że działki wymienione w załączniku nr. 1 (zgodne z załączonymi mapami), znajdują się na terenie obszaru Natura 2000 Ostoja Nadliwiecka PLH140032 - zob plik format.pdf  na stronie internetowej naszej gminy w materiale „Ogólne zasady gospodarowania na siedlisku przyrodniczym 91E0”.

Na podstawie art. 28 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody wydał on zarządzenie w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Nadliwiecka PLH140032.

Plan zadań ochronnych został ustanowiony w celu utrzymania i przywracania do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których wyznaczono obszar Natura 2000.

Na wskazanych działkach znajduje się siedlisko przyrodnicze 91E0 - Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe i olsy źródliskowe będące przedmiotem ochrony tego obszaru Natura 2000. Celem ochrony siedliska przyrodniczego jest zachowanie niezmniejszonej powierzchni siedliska oraz zapewnienie warunków koniecznych do wykształcenia się prawidłowej struktury lasu, m.in. starzenia się drzewostanu oraz zróżnicowania pionowego i przestrzennego jego struktury oraz wzrost ilości martwego drewna.

W ramach planu zadań ochronnych przewidziano szereg działań ochronnych. Jednym z działań, które mają na celu ochronę łęgów 91E0, jest opracowanie zasad optymalnego gospodarowania na siedlisku przyrodniczym. W związku z powyższym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie przedstawia zasady dotyczące gospodarowania, opracowane na podstawie opracowania GIOŚ: Mróz W. (red.) 2010. Monitoring siedlisk przyrodniczych. Przewodnik metodyczny:

1. Lasy łęgowe wykształcają się na glebach zalewanych wodami rzecznymi lub o wysokim poziomie wód gruntowych dlatego też dla ochrony siedliska przyrodniczego potrzebne jest zachowanie odpowiednich warunków wodnych. W związku z tym powinno się odstąpić od zasypywania terenu i melioracji powodujących osuszanie terenu.

2. Przy odpowiednich warunkach wodnych najlepszą metodą ochrony łęgów jest ochrona bierna polegająca głównie na rezygnacji z wycinania drzew w celach gospodarczych (opał, grodzenia). W przypadku konieczności wprowadzenia wycinki należy ją przeprowadzić w I lub IV kwartale roku. W celu ochrony runa wywóz drewna powinien się odbywać z wykorzystaniem istniejących szlaków zrywkowych lub przez obszary drzewostanów młodszych klas wieku. Należy również odstąpić od wycinki drzew dziuplastych. W celu unaturalnienia łęgów powinno się pozostawiać na terenie siedliska martwe i rozkładające się drewno.

3. Ochrona siedliska powinna polegać również na niewprowadzaniu na ten obszar obcych gatunków drzew takich jak: klon jesionolistny, topola kanadyjska, drzewa ozdobne oraz roślin: z rodzaju rdestowatych, kolczurka klapowana, nawłoć kanadyjska i olbrzymia, niecierpek drobnokwiatowy i gruczołowaty.

Biorąc powyższe pod uwagę Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie zwraca się z prośbą o stosowanie się do przytoczonych powyżej zaleceń.

                R

 
Michal Krupa